Michael Krieger
Waarom ik schrijf?
Dat antwoord is te herleiden naar één persoon. Simon Carmiggelt.
Ik heb altijd van lezen gehouden. Vanaf het moment dat ik kon lezen, ben ik er nooit meer mee opgehouden. Ik las alles wat los en vast zat. Voor het schooljaar was begonnen had ik al alle leesboekjes, aardrijkskunde en geschiedenis boekjes verslonden.
In de eerste klas van de middelbare school maakte ik kennis met Simon Carmiggelt en toen ben ik begonnen met observeren en schrijven.
In de loop der jaren heb ik ook andere schrijvers en schrijfculturen leren waarderen. Ik heb bijvoorbeeld de Surinaamse en Caribische literatuur omarmd en ik word ook geraakt door Aziatische verhalen.
Dichten is mij nooit echt gelukt. Ik kan genieten om naar gedichten te luisteren, maar zelf dichten is niet mijn sterke kant.
Ik besluit met een kort Anansi (Spin) verhaal. Deze verhalen beginnen altijd met het woord Eertintin dat zoiets betekent als ‘Vroeger heel lang geleden’. Anansi is met de slaven meegekomen vanuit Afrika en heeft een eigen leven opgebouwd in Suriname en de Caribische eilanden.
Anansi wedt Tijger te berijden
Anansi lag lui in zijn hangmat te kletsen met de kleine dieren uit het bos.Ze waren boos op Ba Tigri de grote sterke boze tijger die hen het leven constant zuur maakte.
Hij eiste bij elke oogst de helft van de opbrengst op zonder ook maar ervoor te werken.De kleine dieren zoals Broer Konijn, Haas, Schildpad en juffrouw Kip waren het zat. Anansi luisterde naar hun geklaag en zei. ‘Jullie moeten niet klagen en niks doen, maar we moeten Ba Tigri een lesje leren’.
Maar daar zijn we toch veel te klein voor. Ba Tigri vermorzelt ons met één van zijn grote poten.Anansi was een sluwe spin en vertelde dat hij deze zaterdag, de drukste dag van de week op de markt, hij Ba Tigri zou berijden als een paard. De kleine dieren schrokken zich wild. Jufrouw Kip de grootste roddeltante wist niet hoe gauw ze dit aan de rest van het bos moest vertellen. En dat is precies de bedoeling van die sluwe Anansi. Hij wist dat Tijger dit ter ore zou komen. Zo gebeurde het ook. Tijger kwam zaterdag verhaal halen bij Anansi. Maar Anansi ontkende alles. Hij zei dat jufrouw Kip het echt verkeerd had begrepen. Anansi beloofde dat hij op het plein , bij het paleis van de koning aan het hele volk zou vertellen dat het een misverstand was.
Maar ja ik ben nu heel erg ziek en heb wel veertig graden koorts, dus mijn dunne spinnenpootjes kunnen mij niet dragen.Tijger zei spring maar op mijn rug Anansi ik breng je naar het plein zodat je ten overstaande van de Koning en alle dieren op de markt kan verklaren dat je een vuile leugenaar bent.
Zo gezegd zo gedaan Met grote sprongen rende Tijger richting het plein en het paleis van de koning met Anansi op zijn rug. Onderweg plukte Anansi een takje van een boom, zogenaamd om de muggen te verjagen. Ook zie hij tegen Tijger. ‘Ba Tigri je rent zo hard ik val bijna van je rug, hier heb je stevige draden van mijn web, neem het in je mond zodat ik mij kan vasthouden’.
De domme Tijger had niks door en toen ze vlakbij het plein en het paleis waren ging Anansi rechtop zitten, zweepte Ba Tigri op zijn billen met het takje. Ba Tigri brulde het uit van pijn en maakt nog grotere sprongen. Alle dieren en ook de koning zagen het gebeuren en konden niets anders dan bevestigen dat Anansi woord had gehouden en Ba Tigri als paard had gebruikt. De kleine dieren juichte van plezier terwijl Ba Tigri beschaamd het plein verliet en zich zes weken verstopte in het bos.
Het moraal van het verhaal. Wie niet sterk is moet slim zijn.